Zonder Ware Liefde, geen leven

Als er één tekst is die op het leven van George van toepassing is, dan zijn het wel deze woorden.

Al op jonge leeftijd had hij oog voor zijn naaste omgeving, die volgens hem gekenmerkt wordt door gebrokenheid en hardheid. Deze onvolmaaktheid van het leven ontstaat uit de alom aanwezige onwetendheid.
Zijn medemenselijkheid bracht hem ertoe om als bewegingsdeskundige, jurist en theoloog in spé te schrijven over een rechtvaardiger samenleving.

Wars van het conformisme en het wetticisme, waardoor zijns inziens veel onbegrip en veinzerij ontstaat, schreef hij vanuit zijn naastenliefde een trilogie:

‘Kind waar ben je’, ‘Weg van Ware Liefde’ en ‘De kerk … angst of Liefde?’

Zijn doel in het leven is: mensen bij elkaar te brengen en hen inzicht te geven liefdevol met elkaar te leren omgaan. Dat bevestigt hij met zijn vierde boek ‘Lieverd, waarom …?‘

Want de kern van het bestaan is volgens George: “Zonder Ware Liefde, geen leven”

NIEUW BOEK: Lieverd, waarom...?

KLIK HIER om het vierde boek van George Westerduin te bestellen

“Ik heb mijn kleindochters nog nooit mogen zien”

 

Een stille strijd

Terwijl de wereld vol is van rumoer en conflict, woedt in stilte een ander soort strijd — één die ik elke dag voel. Al negentien jaar mis ik mijn kinderen. En nu ook mijn twee kleindochters, van vier en twee jaar oud, die ik nog nooit heb mogen ontmoeten.

Ik weet hoe ze heten, maar hun stem heb ik nooit gehoord. Hun handjes heb ik nooit vastgehouden. Dat gemis snijdt elke dag iets dieper.

Wat geen mens verdient

Wat begon met een echtscheiding, veranderde in een muur van stilte. Ja, ik maakte fouten – ik ben mens – maar geen fout rechtvaardigt het verbreken van de band tussen ouder en kind, tussen grootouder en kleinkind.

Met het ouder worden groeit het besef dat de tijd niet oneindig is.
De hoop om mijn (klein)kinderen nog één keer te zien, is wat mij staande houdt.

 

“Ik verlang niet naar perfectie, alleen naar een blik van herkenning –
één woord, één omhelzing, voordat het te laat is.”

 

Over (G)PAS – (groot)ouderverstoting: verbinding als erfgoed

Ik blijf schrijven, spreken en aankloppen bij wie luisteren wil – bij instanties, media en beleidsmakers. Niet om te beschuldigen, maar om bewustzijn te creëren voor (groot)ouderverstoting, ofwel (G)PAS.

Het koningspaar Willem-Alexander en Máxima reageerden al, en dat geeft hoop.
Want dit is geen zeldzaam probleem. Het kan iedereen overkomen. En het laat diepe sporen na – bij kinderen, ouders én grootouders.

Elk (klein)kind verdient liefde, veiligheid en de vrijheid om van beiden te houden.
Elke (groot)ouder verdient de kans om te herstellen, te groeien en opnieuw verbinding te maken.

Ik geloof nog steeds dat liefde sterker is dan bitterheid. Dat vriendelijkheid muren kan verzachten. En dat vrede begint met één oprechte poging om elkaar weer te zien.

Wat ik hoop na te laten

Geen wrok, maar begrip. Geen verwijdering, maar verbondenheid. Want pas als we de band tussen (groot)ouders en (klein)kinderen koesteren, bouwen we aan een samenleving die écht menselijk is.

George Westerduin

 

Nieuws

gesprek Eva Jinek, maart 2024

gesprek Eva Jinek, maart 2024

door | mrt 5, 2024 |

"Op het prachtige landgoed De Wilmersberg in Twente waar o.l.v. de directie Githa & Boudewijn van Vilsteren één van de beste hotels van Nederland ressorteert, gaf Eva Jinek een lezing over haar tweede boek 'Droom groot'. Omdat ik ook 'groot droom' en mijn...